تصاویر ایران

مشاهير و چهره‌های ماندگار

مقالات همايش

دانشجویان

مجله الکترونیکی

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد

سنتى‌  

 
 

امروزه در ايران ـ در يك نگرش كلّى‌ ـ موسيقى‌ سنتى‌ را مى‌توان در دو دسته‌بندى‌ عمده قرار داد :

 

موسيقى‌ دستگاهى‌ رديف

اين موسيقى‌ بهترين مرجع براى شناسايى‌ ساختمان علمى‌ و ريشه‌هاى تاريخى‌ موسيقى‌ و هنر اصيل و ارزشمند ايران است . برخى‌ از استادان موسيقى‌ سنتى‌ ايران ، از اين موسيقى‌ به سبب ساختار علمى‌ و منظم ، با عنوان « موسيقى‌ كلاسيك ايران » ياد مى‌كنند . موسيقى‌ دستگاهى‌ رديف همواره براى تمامى‌ موسيقيدانان ايرانى‌ از هر قشر و گروهى‌ ، از احترامى‌ خاص برخوردار است . امروزه مراكز اصلى‌ آموزش موسيقى‌ دستگاهى‌ رديف در ايران به ترتيب اهميت عبارتند از :

ب‌. دانشگاهها ؛ 2. هنرستان موسيقى‌ ؛ 3. كلاسهاى خصوصى‌ استادان بزرگ . ب)

 

 

موسيقى‌ سنتى‌ عامه پسند

ساختار موسيقى‌ عامه پسند معمولاً بسيار ساده است . اركسترهاى اين گونه موسيقيها ، معمولاً از سازهايى‌ چون تار ، سه تار ، سنتور ، نى‌ ، رباب ، كمانچه ، عود ، قانون ، تنبك ، دف ، ويولن ، پيانو ، فلوت و كلارينت تشكيل شده است . ورود سازهاى غير ايرانى‌ در اين موسيقى‌ ، بيشتر ارزش رنگ آميزى‌ اركسترى‌ دارد و معمولاً اين سازها ، داراى نقش چندانى‌ در بافت قطعه نيستند . موسيقى‌ سنتى‌ عامه پسند خود مى‌تواند به دو گونه  « شيرين نوازى‌ » و « تصنيفها و ترانه‌هاى روز » تقسيم شود .

« موسيقى‌ سنتى‌ شيرين نوازى‌ حال در حال و تخديرى‌ است و به هر صورت انديشه‌هاى موسيقايى‌ آن سطحى‌ و عامه پسند است . . . در اين شيوه ، موسيقى‌ سنتى‌ ايران كاملاً تغيير يافته و تأثير اين تغييرها در نحوه  بيان به خوبى‌ آشكار است . اجرا مى‌تواند تكنوازى‌ يا همنوازى‌ باشد و معمولاً به صورت بديهه سرائى‌ صورت مى‌گيرد . قطعات مورد اجراء شامل پيش درآمد ، چهار مضراب ، گوشه‌ها ، تصنيفها و ترانه‌ها و رِنگها هستند كه گاهى‌ قديمى‌اند و گاهى‌ به وسيله  هنرمندان و نوازندگان فى‌ البداهه نواخته مى‌شوند . »

گونه  دوم موسيقى‌ سنتى‌ عامه پسند « تصنيفها و ترانه‌هاى روز » هستند . اين گونه  موسيقى‌ سنتى‌ ، مى‌تواند به صورت تكنوازى‌ و يا گروه نوازى‌ با سازهاى ايرانى‌ و غير ايرانى‌ ( و يا تلفيقى‌ از هر دو ) اجراء شود .

هدف اصلى‌ در غالب اين موسيقيها ، القاء نوعى‌ زيبايى‌ عامه پسندانه است و در اين جهت ، معمولاً توجه به اصالتهاى موسيقى‌ سنتى‌ رديف از سوى‌ آهنگساز و نوازنده در درجه  اوّل اهميت قرار نمى‌گيرد .

با توجه به محوريت اصل « زيبايى‌ عامه پسندانه » ، آهنگساز يا نوازنده در اين گونه موسيقيها هر گاه كه لازم بداند ، از تكنيكها يا به طور كلّى‌ از ساختار موجود در موسيقى‌ ساير كشورها نيز يارى‌ مى‌گيرد . امروزه در ايران ، مى‌توان به آسانى‌ ، ردپاى موسيقيهاى سبك ( = لايت ) و پاپِ ، تركى‌ ، هندى‌ ، عربى‌ ، اسپانيولى‌ و آمريكايى‌ را در اين نوع از انواع موسيقى‌ رايج ايران ديد . اشعار در اين گونه موسيقيها با احساس گرايى‌ شديد سعى‌ در ايجاد حالتهايى‌ كاذب از ‎غم ، افسردگى‌ و يا شادى‌ دارند .

 

* منبع : نامجو ، عباس . سيماى فرهنگى‌ ايران . تهران : عيلام ، 1378 . ص 341 ـ 340

مناسبت ها

 

 
 

 

 

 
 
 
 

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3299
 بازدید امروز : 795
 کل بازدید : 4938808
 بازدیدکنندگان آنلاين : 12
 زمان بازدید : 7.2813