تصاویر ایران

مشاهير و چهره‌های ماندگار

مقالات همايش

دانشجویان

مجله الکترونیکی

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد

پارتيان يا اشكانيان

 
 

اسناد و آثار موجود ، رواج موسيقى‌ را در دوره  اشكانيان تأييد مى‌كند ؛ يكى‌ از آثار به دست آمده  اين دوره در حفاريهاى باستان شناسى‌ ، ساتگين يا پياله  شاخى‌ مزينى‌ است كه در بسا به دست آمده است ( منطقه‌اى كه بخشى‌ از آن به نام درگز ، بجنورد و قوچان همچنان باقى‌ مانده است ) . اين اثر ظاهراً به سده  دوم ميلادى‌ تعلق دارد و در آن دو ساز « دوناى » و « چنگ » ديده مى‌شود .

گروه ديگر از اسناد موجود ، اطلاعاتى‌ است كه در سايه  پژوهشهاى زبان شناسى‌ و تحقيق در متون بجاى مانده از قبل از اسلام به دست آمده است . بر اساس چنين تحقيقاتى‌ ، نوعى‌ شعر كه از آن به عنوان « فهلويات » ياد مى‌شود ، ادامه  گونه‌اى شعر در دوره  قبل از اسلام است و در اصل به آن « پَهِله » يا « پَلهَو » و يا « پَرتَو» مى‌گفته‌اند و به معنى‌ پارت بوده و بى‌شك به دوره  پارتيان يا همان اشكانيان باز مى‌گردد .

اشعار مذكور با آواز نيز خوانده مى‌شده و چنانكه از شواهد بر مى‌آيد ، بعدها به اجراى آهنگين آنها « ترانه » مى‌گفته‌اند . اين عنوان را پس از اسلام نيز در رسالات موسيقى‌ در زمره  تصانيف مى‌يابيم .

از شواهد ديگر موسيقى‌ در اين دوره ، واژه  « گوسان » پارتى‌ موجود در منظومه  ويس و رامين است كه اصل اين منظومه نيز ريشه  پارتى‌ داشته است و محققان با به دست آوردن ديگر متون اين دوره ، تا حدود زيادى‌ به نقش و شيوه  كار گوسان پارتى‌ كه نقشى‌ شبيه « خنياگران » در دوره‌هاى بعد ، و « بخشي»‌هاى خراسان زمان‌ ما را داشته‌اند ، پى‌ برده‌اند .  

 

دايره المعارف بزرگ اسلامي. زيرنظر كاظم موسوى‌ بجنوردى‌ . تهران : مركز دايره المعارف بزرگ اسلامى‌ ، 1367- ، جلد 8 ، ص 396ـ395

* منبع :

 

مناسبت ها

 

 
 

 

 

 
 
 
 

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3655
 بازدید امروز : 1450
 کل بازدید : 4945028
 بازدیدکنندگان آنلاين : 5
 زمان بازدید : 3.8907