تصاویر ایران

مشاهير و چهره‌های ماندگار

مقالات همايش

دانشجویان

مجله الکترونیکی

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد

شيشه

 

 

شايد بتوان نخستين مرحله  شيشه‌سازى‌ را در ايران به دوره  ايلاميها نسبت داد. در كاوش‌هاى معبد چغازنبيل تعداد بسيارى‌ لوله‌هاى مجوف شيشه‌اى به دست آمده كه به صورت مورب درون چهارچوب‌هاى پنجره‌اى معبد ، كنار يكديگر قرار داده مى‌‌شدند. گذشته از اين آثار ، در اينجا قطعه هايى‌ از لعاب شيشه  مخصوص ترصيع در كاشى‌‌هاى لعاب‌دار ، مهره‌هاى بدل چينى‌ كه برخى‌ از آنها با لعاب شيشه ساخته شده بودند به دست آمد . وجود مهر‌ه هاى بدلى‌ چينى‌ و كاشى‌‌هاى لعاب دار و مهره‌هاى شيشه‌اى از محوطه  باستانى‌ مختلف ايران چون شوش ، زيويه ، حسنلو و ... نشان مى‌‌دهد كه ساخت چنين اشيايى‌ در دوره هخامنشى‌ نيز تداوم و توسعه داشته است.

با آغاز حكومت هخامنشى‌ در نيمه‌هاى هزاره  اول (550 پيش از ميلاد ) هنر ساخت اشياى شيشه‌اى از نظر طرح و نقش وارد مرحله  نوينى‌ شد. ظاهراً با آغاز پادشاهى‌ اشكانيان در ايران و نزاع‌هاى اين سلسله با حكومت سلوكى‌ ، هنر شيشه‌گرى‌ با ركورد روبه رو شد. وجود تعدادى‌ ظرف شيشه‌اى از محوطه‌هاى باستانى‌ پارت به ويژه در « نسا » نخستين پايتخت اشكانيان ، حكايت از تداوم اين صنعت در دوره  اشكانى‌ دارد.

دوره  ساسانى‌ را مى‌‌توان اوج هنر آبگينه سازى‌ ايران پيش از اسلام دانست ، كشف اشياى فراوان شيشه‌اى در اشكال مختلف و كاربردهاى گوناگون از محوطه‌هاى باستانى‌ گواهى‌ بر اين مدعاست . مهمترين نوع تزيين ظروف در اين دوره ، تراش به اشكال گوناگون ، به ويژه تراش لانه  زنبورى‌ است كه به صورت گسترده بر روى‌ پياله‌هاى نيم كروى‌ و ظروف ديگر انجام مى‌‌شده است.  

 

* منبع : نامجو ، عباس . سيماى فرهنگى‌ ايران . تهران : عيلام ، 1378 . ص 245

مناسبت ها

 

 
 

 

 

 
 
 
 

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3548
 بازدید امروز : 152
 کل بازدید : 4956569
 بازدیدکنندگان آنلاين : 13
 زمان بازدید : 6.3281